Херојски потег на Јелена која работи на патарина: Му го спасила животот на Ненад

  • By klaster1
  • јуни 1, 2021
  • 0
  • 9962 Прегледи

Јелена Синѓелиќ (35) од Лазаревац како и секој ден дошла на работа на патерината ,,Лајковац 2,, но тој ден ќе го памети засекогаш.

Таа работи во „Патишта Србија“ околу година и пол и вели дека досега ништо слично не се случило во нејзината смена како тој ден.

Денот започнал сосема нормално, а таа не можешела ни да замисли дека на тој ќе сфати колку сила носи во себе и колку е храбра.

– На почетокот на смената, навистина немаше толпа, дури и ние бевме изненадени што немаше толпа. И тогаш дојде еден човек, застана пред кабината и започна да зборува за тоа како не се чувствува добро, дека се чувствува лошо. Тој беше исплашен, мислеше дека e готов.

За среќа, Јелена и нејзината колешка Милица останале присебни, што било клучно за време на спасувањето на Ненад, кој бил во полусвесна состојба.

– Ја отвори вратата и занеме, за малку ќе испаднеше од автомобилот, а потоа го однесовме во нашата кабина. Автомобилот остана вклучен, тој веќе беше во полусвесна состојба во кабината.

-Мојата колешка Милица исто така беше таму и го извадивме автомобилот од рампата за да нема гужви. Донесовме вода, истуривме вода, повикавме брза помош.

-Шестмесечно бебе било во амбуланта, но лекарот сепак излегол да го пречека, бидејќи видел дека е кр итично кога го погледнал.

-Неговата уста почна да станува сина, а потоа лекарот го измери притисокот, кој беше голем. Тогаш докторот рече брзо да ги донесе, не знам како се викаат тие апарати . Потоа му го измеривме шеќерот.

-За сето тоа време, ја одржував инфузијата, лекарот ми рече да разговарам со него, не му беше дозволено да заспие. Па, тогаш почнавме да разговараме, тој бесн ееше .Тогаш докторот го откопча и неговата бор ба продолжи, вели Јелена.

Таа вели дека ситуацијата била многу деликатна и дека Ненад се вразумил дури по околу 40 минути.

– Тој беше навистина исплашен, ме замоли да не ја напуштам кабината затоа што мислеше дека  е готов. Како одминуваше времето, тој стануваше се подобар, но тие сепак не се осмелуваа да му кажат да стане или да седне бидејќи не ги чувствуваше нозете.

Тој стана подобар само по околу половина час, 40 минути . Веднаш го испратија во Ваљево бидејќи состојбата и не му беше баш најдобра.

Јелена вели дека во тој момент не била исп лашена, но дека подоцна морала да ја замени колега.

– Не ми беше пријатно, се чувствував лошо и ст ресно, но на крајот ја завршивме смената. Можеби бев на пауза час и половина.

Лекарите рекле дека Ненад е во состојба пред-инфа ркт.

– Исто така, помогнав да се задржи инфузијата и да се откопча, напишав и лични податоци, разговарав со него за да не заспие. Не знаев ни што да го прашам. Лекарот рече: „Зборувај, не можеме да го направиме тоа“.

Јелена смета дека сите би се однесувале како неа и додава дека не се чувствува како херој.

– Мислам дека сите би помогнале, што сигурно ќе се случи на автопатот, мислам дека, за жал, ова не е ниту прв ниту последен случај.

Таа вели дека Ненад се јавил и и се заблагодарил по оваа интервенција.

– Купи и подарок, само што повеќе никогаш не го видов. Сега е добро, следниот ден беше во Белград, исто така беше многу бо лен. Тој ја помина ноќта во Ургентниот центар бидејќи состојбата не се стабилизира.

Кога станува збор за нејзините претпоставени, таа ни рече дека мора да ги прашаме дали се горди, што направивме и ние.

Саша Савиќ, раководител на Одделението за наплата на патарините на делницата Белград-Чачак во ЈП „Патишта на Србија“, во тоа време не бил на рампата за патарина „Лајковац“, но тој рече дека е горд на Јелена.

– Бидејќи беше празник, во тој момент не бев тука, дури не работев, но менаџерот ме извести за целиот настан и детално ја опиша реакцијата на Јелена Синѓелиќ, која прва реагираше, а подоцна и реакцијата на сите други.

, Се разбира, сум горд на фактот што нашите вработени поседуваат доблести како храброст, пожртвуваност, хуманост.

– Ние, како одговорна компанија, сега организираме обука на нашите вработени за обезбедување прва помош и противпожарна заштита, затоа е задолжително во секоја смена да има најмалку по еден вработен кој ја поминал таа обука.

Целото знаење и вештини што тие ги стекнуваат тогаш, првенствено се наменети за заштита на здравјето и животот на нашите вработени, но исто така и на корисниците на автопат, иако тоа знаење, нормално, може да се примени во приватна средина.

Тој вели дека би постапил идентично ако бил во ваква ситуација.

– Нашите вработени секогаш се занимаваат со таа работа. Тие секогаш даваат помош, има чести случаи кога нашите вработени гаснат пожар на возило што го ри, тие исто така го прават тоа многу добро.

Савиќ вели дека Јелена сигурно ќе биде наградена за нејзиниот херојски подвиг.

– Секако, ќе се стимулира кога станува збор за таа финансиска награда, но во секој случај, сигурен сум дека најголемо задоволство за нашата Јелена, како и за нас е што успеа да спаси нечиј живот.

-Ненад инсистираше сето тоа да биде покриено од медиумите, тој сакаше на тој начин да и се заблагодари на нашата Јелена.