Славко живее без бубрези, голема желба му е да пие вода колку сака и еден ден да има потомство

  • By klaster1
  • мај 9, 2021
  • 0
  • 4319 Прегледи

Примарната болест што ја има Славко е туберозна склероза, односно мутација на ген што во моментов не се лекува. Не е наследна, туку стекната, а неговата дијагноза е потврдена во Словенија. Со супресивна терапија се одржува под контрола.

– Почнав да имам про блеми кога имав помалку од 18 години, во форма на хипертензија. По само шест месеци започна хемодијализа на Универзитетската детска клиника во Тирсова.Бев таму на редовна програма за дијализа три пати неделно, четири часа.

-Понекогаш траеше подолго од четири часа, понекогаш повеќе од три пати неделно. Одев таму две и пол години, кога се појави бубрег, за кој семејството Ажанин од Омоjица се согласи да го донира, и така ја заврши мојата аг онија во 2017 година.

-Но, тоа беше само привремено. Шест месеци пред таа трансплантација, и двајцата бубрези ми беа отстранети – изјави Славко за „Телеграф“.

Првите про блеми се појавија по само три месеци, кога неговото тело се обидело да го отфрли пресадениот бубрег. Тогаш, лекарите од Тирсова успеаја да го спасат, но, за жал, бубрегот бил функционален нешто помалку од две години.

– Во октомври 2019 година останувам во Тирсова бидејќи резултатите беа лоши. Беа направени обиди за лекување со лекот „мабтера“, кој чини околу 10.000 евра, но беше неуспешен. Бев доста повозрасен кога појдов на хемодијализа по втор пат.

-Во Тирсова ми дадоа најдобар пристап за дијализа, таканаречена ав-фистула во мојата рака и ме испратија во главната болница во Панчево, каде што сè уште сум на хемодијализа три пати неделно, четири часа на ден – додава тој.

Пресадениот бубрег му е отстранет, т.е. Во Ургентниот центар во Белград е извршена нефректомија, така што Славко од јануари минатата година повторно е без двата бубрега. Затоа тој мора да јаде и пие што е можно помалку, бидејќи сè што влегува во организмот се „вади“ преку дијализа.

– Дијализата е многу тешко да се поднесува. Поради тоа, притисок ми паѓа, немам сила, слаб сум и едноставно сум „пресушен“. Скоро при секоја дијализа имам гр чеви по целото тело – во вратот, прстите, грбот, стомакот, па дури и на јазикот.

-Сепак, мојот најголем проблем е што можам да пијам само половина литар до литар вода на ден и сум постојано жеден и уморен.

-Би сакал да продолжам со нормален живот, без макотрпна дијализа, да можам да пијам вода колку што сакам и, пред сè, да имам деца – вели искрено е Славко.

Тој мора да го продолжи лекувањето во странство. Трансплантацијата треба да се изврши на клиниката „Аџибадем“, но преговорите со оваа здравствена установа се уште траат.

– Самата трансплантација чини повеќе од 20.000 евра. Потребни се дополнителни пари за дијагноза на мене и на донаторот, патувања и сместување, како и терапија.

-Сè уште не е познато која ќе биде потребната вкупна сума, . Би било пожелно трансплантацијата да се направи што е можно побрзо бидејќи дијализата го ослабува целиот организам, почнувајќи од срцето – објаснува тој.

Доколку сакате да му помогнете на Славко повторно да функционира нормално тоа може да го сторите на девизната сметка:
160600000103793832, IBAN:RS35160600000103793832, SWIFT/BIC: DBDBRSBG