Марјан од Штип: Ме извиси човекот кој што го сметав за брат, поради него сум во големи долгови

  • By klaster1
  • мај 24, 2021
  • 0
  • 15536 Прегледи

Марјан Малинков од Штип има 33 години, тој од секогаш бил скормно момче, токму таа карактеристика ке допринесе да пати во животот.

Денес е буквално на улица сериозно болен и без услови за живот. Тој ја раксажува својата сторија во емисијата ,,Срце на Дланка,,

Тој потекнува од црковно семејство, татко му бил поп, а баба му подигнува црква во Штип која по нејзе го носи името Маријанина Црква.

-Имавме добар живот, имаше проблеми кој ги надминувавеме, од секогаш бев скормен, повлечен и мирен.

– Баба ми изгарди црква во седумдесетите години, тука каде што сме, тука и израснавме се собиравме роднини, и другари и го поминувавме времето.

-Јас поради скормноста и многу работи чував во мене, гледав од роднините пред се од родителтие, кој не ме сфаќаа за сериозно.

-сум собирал во себе цело време, се што сум посакал ништо не сум добил од родителите. Јас многу ретко барав.

Татко му го натерува Марјан да се откаже од училиште и му нудел големи пари за да биде овчар, така и биднало Марјан заминал да биде овчар, но од парите ни траг ни глас.

-Почнав да работам на 18 години, училиштето не ми одеше добро, татко ми ме повлече кај него да чувам овци, имавме еден период 900 овци, и ми кажа дека ќе ми плаќа.

И како одминуваше времето ми велеше биди среќен што ти давам да јадеш, доволно е. Тој беше ортак со мојот тетин, тој пак ми помагаше и ми даваше некој денар,

A јас на најдобар можен начин му помагав, кој ми беше најголема поддшка во животот и го сакав повеќе од татко ми. Дури и кога се разболе тетин ми јас го чував до последен момент.

Токму поради скормноста и затвореноста, ова младо момче минатата година на 16 март доживува нервен сл ом, и од тогаш работите му одат наназад и работите нема никогаш да бидат исти.

-Пресвртот во мојот живот се случи лани на 16 март, имав непријатан случка, не мислев дека стре стовите ке дојдат до ова.

-Не мислев дека нервозите ќе дојдат до овој степен. Ме изневери еден мој роднина кој го сметав за брат. Тој често ми бараше пари, а јас цело време му давав.

– Дури и се задужував, земав кре дити само за да му дадам, ако не му давав ми се за кануваше и не нарекуваше со погрдни зборови, вели разочарано Марјан.

-Требаше токму со него да почнеме и еден бизнис со кокошки,да бидеме ортаци зедов и кредит од 3 илјади евра плус и од некој луѓе значи вкупно 5 илјади евра но потоа ми кажа дека парите се потрошиле, ме из мами, сега имам огормен долг во банка.

– Иако бев из мамен, ме бркаа од сопствената куќа, проблемите не застанаа тука.

Откако доживеал нервен сл ом, Марјан повеќе не е исти, губи апетит, волјата му е на многу лошо ниво, нема мирни ноќи и мисли дека секоја ноќ може да му биде последна.

-И покрај тоа што му помагав, тој повторно почна со пог рдни зоборви и за кани дека физички ке се пре смета со мене.

Јас тогаш буквлано пу кнав, од тој ден јас не бев повеќе истиот,отидов на доктор се испостави дека сум доживеал нервен сл ом, тоа подцона се преточи кон скоро сите мои органи, со големи бо лки.

Јас секогаш сум мислел дека стре сот е составен дел од животот. Но ова не се издржува се сомневам на кар цином. Навистина ми е тешко.

Марјан денеска живее во еден социјална зграда во една соба која нема оснобни услови и е во многу ло ша состојба.Преживува од соседите кој му даваат корка леб за да го помине денот заедно со неговата мајак кој живее со него.

-Вода немаме овде, условите се многу лоши, полниме вода од манастирот, еден комшија дава парче леб, да не се комшиите незнам што би правел.

-Немам услови за да можам да се прегледам, голема желба ми е да можам да закрепнам и да се вратам во нормала.