Илија кој е магистар и порача на својата идна сопруга: Ако ме сакаш за сопруг селото и нивите не ги напуштаме

  • By klaster1
  • јуни 11, 2021
  • 0
  • 7594 Прегледи

Еден работен ден на младиот електроинжинер Илија е следниот: Тој станува со првите петли, го пие утринското кафе со семејството, и брза да ги нахрани кравите. За кравите не е битно тали некој ќе им стави сено некој со факлутет или пак неписмен селанец.

По појадокот Илија го чекаат нивите, шталата, градината, малините, сливите, и уште сто други обврски кој тој мора да ги заврши.

25 годишниот Илија Миросавиќ од Табановиќ, е магистар инженер. Тој диплмирал во Чачак, се здобил со многу висока и барана титуал, за што веќе му се нудат работи во неколку странски компании.

Но напротив Илија нема намера да го напушти селото, тој бара работа што ќе му остави време да се посвети на неговиот имот.

Тој вели дека го одгледувал и образувал лебот на селанецот и се колне дека ќе остане верен на лебот на селанецот до крајот на животот. Со неговиот брат, тој гордо ќе се грижи за сè што стекнале неговите предци.

-Земјоделството како фабрика за храна бара многу жрт ви. Но, ниту еден официјален ручек,дури и бесплатен не го менува оној семејниот ручек, тоа е непроценливо. – вели овој магистар на науки.

Тој е во секојдневниот живот на руралните работи уште од дете. Како дете, тој се навикнал и научил да прави сè. Тој стана роднински поврзан со земјата на неговите предци, па затоа, тој цврсто стои, никогаш не планира да ја напушти.

Илија е свесен дека универзитетската диплома не може да се искористи од нивите, шталите, овоштарниците, тој нема да ги потроши тие десет години поминати на школување и на дневно патување од Табановиќ до Чачак.

– Се гледам како вработен во професијата, некаде во градот, човк кој ќе оди на работа секое утро и ќе му се посвети на работата, а попладне ќе брза да се врати дома во Табановиќ.

Што е можно поскоро да ја откопчате кошулата, соблечете вратоврката и да се грижи за добитокот и посевите. Не би имал ништо против да работам на две страни затоа што градот е психички уморен, а селото ги обновува луѓето.

Ако има работодавач кој ќе ми остави простор да ги усогласи моите работни обврски со земјоделството – јас сум тука.Тој ќе добие вреден селанец, кој знае да работи и знае да почитува, – вели искрено Миросавиќ.

Илија заштедува толку многу сила што пред вечера чита одредена стручна литература, пишува проект, развива идеи од областа на општествениот живот. Токму во овие уморни часови го подготви магистерскиот труд на тема: „Обновливи извори на енергија и нивна конкретна примена во земјоделството“.

Тој го напишал врз основа на лични искуства за следење на потенцијалот на обновливи извори на енергија во Србија, кои се многу дарежливи, вели Илија, но главно неискористени.

Селото му дало многу и лежи во неговото срце, толку многу што тој сака да му се оддолжи. Не само на родниот, туку и на целата околина.

– Минатата година преку Здружението „Младинско движење за Пожега“, чиј основач сум јас, лансирав интернет платформа преку која сите земјоделци од Пожега можат да добијат информации за субвенциите што ги нудат државата, општините, разни фондови и организации, – објаснува Миросавиќ .

Тој е на возраст кога размислува за брак, за основање семејство. Тој јасно и стави до знаење на сегашната девојка: „Да знаеш, ако сакаш да ти бидам сопруг, јас не го напуштам селото. Ние ќе купиме недвижен имот во градот, но село Табановиќ е наша матична адреса “.