Ведрана наместо работа во странство избра да чува кози на село: Не ми е срам воопшто

  • By klaster1
  • јуни 23, 2021
  • 0
  • 695 Прегледи

-За да се занимавате со одгледување кози, треба да имате чувство, емотивно да им приоѓате на животните кои се исклучително чисти и, пред сè, паметни, и кои апсолутно возвраќаат на изразената љубов и внимание.

Вака вели Ведрана Петровиќ (34), родум од Зеница, која со години е пријател со кози во село Доња Буковица.

– Не се срамев да одгледувам кози, иако имаше понуди за работа во странство. Го избрав ова и започнав со само две кози.

– Ова не е некој вид деловна активност од која може да се збогати, но преовладуваше љубовта кон животните, здравиот живот на село и слободата во широко подрачје на шуми и ливади – објаснува Ведрана.

За разлика од Западот, особено во Италија, Франција и Шпанија, каде има зголемување на производството, и каде козјото млеко се користи максимално, кај нас чувањето кози сè уште не заживеа на вистински начин.

Дури во годините на пандемија на вирусот корона имаше голема побарувачка за производи од кози, особено млеко, бидејќи е лековито.

Медицината ги докажа лековитите својства на козјото млеко при третман на пневмонија и тубер кулоза, хепатитис, проблеми со дишните органи, чиреви на желудник, третман на висок притисок , вели таа.

Ведрана посочува дека за квалитетот и лековитите својства на козјото млеко, клучно е козите да не се хранат со концентрирана храна, туку да пасат на чиста ливада со безброј лековити билки.

– Во моментов јас сум вистински номад, бидејќи живеам на изнајмен имот, а пасам кози на ливадите што ми ги даваат добрите мештани на Буковица.

Поради честите преселувања, морав да го намалам стадото со 70 кози на околу триесет, но се надевам дека следната пролет ќе дочекам нови деца во мојата штала, на мојата сопствена фарма – вели Ведрана на крајот.

Живеам со моите кози ослободена од сите глупости на овие простори.

– Луѓето се мразат, заедно со мене јадат и пијат вода заедно кози, две кучиња и две мачки, и никој никогаш не ги допира.

– Секоја моја коза има свое име, па кога ќе и се јавам на Лара, Дарија, Видак, Живка, Васкрсенија или Сања никоја нема да дојде … само Лара – вели Ведрана.