Божидар и неговиот неоподвижен син Далибор живеат во беда, немаат вода ниту бања, куќата им се распаѓа

  • By klaster1
  • мај 10, 2021
  • 0
  • 804 Прегледи

Во куќа со штици наместо таван, старa 130 години, живеат Божа и неговиот неподвижен син Далибор во инвалидска количка.

Во домот нема вода нема бања, а телевизорот е само сон, нема скоро ништо, а она што го има е во ката строфална состојба.

Двајца мажи, едниот инвалид кој имал парализа од раѓање, 40 години, другиот 70 години и без никаков имот, живеат сами 16 години откако по чинала неговата сопруга и мајката Ружа.

– Дури ни тогаш не беше кој знае колку добра ситуацијата но јас можев да заработам некој денар бидејќи сопругата Ружа се грижеше за синот. По неа, сè застана и сè се распадна и сè падна врз мене, и тешко се справувам со  ситуацијата “, вели чичко Божа, за ,,Југмедија,,

 Едноставно овој човек  никој не посетува освен повремениот учител по веронаука Далибор Цветковиќ од Здружението „Децата се дар Божји“.

Едно е сигурно, Тие не гладуваат бидејќи добиваат социјална помош, а таткото исто така добива надомест за грижата за неговиот син.

На синот му треба и нова инвалидска количка затоа што оваа е истрошени и скршени, па таткото се мачи додека го преместува синот од едно на друго место.

„Купуваме храна, а остатокот го трошиме на лекови. За толку стигнува а се снабдив и со  шпорет на дрво, но ме измамија бидејќи дими цело време “, вели Божидар, додека неговиот син изразува тага со гестови.

Тој вели дека никогаш немало доволно пари да се внесе вода од хидрофорот во дворот во куќата, како и пари за бања, па тука на хигиенски неможеле да се одржуваме. „Дури и не размислувам за тоа, годините ме газат, силата ми истекува“, додава Божа .

Верскиот учител Далибор се обиде да помогне на третиот ден од Велигден. Имено, тој му помогна на ова двочлено сиромашно семејство во форма на облека и обувки и средства за хигиена, но и велигденски јајца, како и досега. Го пречекаа со раширени раце и насмевка.

„Најголемиот проблем е што Божо не може и нема каде да ја пере постелнина и облека. Проблемот е во тоа што тој е многу загрижен што двапати месечно го остава синот сам кога ќе оди во град со велосипед да купи лекови.

Тој исто така се грижи за двете кози што ги чува и неколку кокошки “, вели Далибор, хуманист кој предава во блиското училиште.

Кога ќе го прашате Божа што му треба, тој одговара дека му треба само гардероба, но тоа е она што го вели од него човек што е навикнат да живее во мизерија. Сепак, Далибор вели дека на ова двочлено семејство од Губеревци кај Лесковац му треба сè. „

Тој ја спомнува гардеробата само затоа што нема каде да ја измие, па кога ќе се извалка ја фрла. Им, треба да се внесе вода во нивната куќа, да имаат мала бања, да иимаат фрижидер,  им треба телевизор кој никогаш го немале, треба да имаат прозорец низ кој ќе влегува светлина.

Засега имаат само едно старо радио од кое едвај се слуша тонот “, вели учителот по религија. Во исто време, тој апелира до луѓе со добра волја , да му помогнат на ова семејство со цел да им го направат животот подостоинствен.

„Знаете, дури и кога спијам, овие луѓе се во моите соништа. „Па, невозможно е некој да живее во 21 век како во 19“, вели натажено Далибор Цветковиќ.