Баба Милка и дедо Никола живеат во контејнер откако останле без куќата: Залихите со храна им се при крај

  • By klaster1
  • мај 3, 2021
  • 0
  • 5178 Прегледи

Село со педесет жители, оддалечено со километри од најблиското поголемо населено место- Влаховиќ е заборавена област, една во низата населби во градот Глина, со жители на кои најблиското место од кое можат да купат нешто е далеку со километри.

Екипата на ,,Индекс.хр” го посети ова село, а конкретно една куќа во која кровот се распаѓа, Тулите паѓаа, така што на таванот јасно се гледаа ормани, кутии и врзива.

Сè стои покриено со прашина. Во соседната градина забележуваат како нешто се движи трча, дознаеме подоцна дека тоа е кучето Шарко.

Неговата сопственичка, баба Милка, ја бере тревата покрај патот. Дедо Никола се врти околу едно дрво за да го ис ече.

Приоѓаме и поздравуваме. Од поблиску гледаме дека нивната градина е како бајка. Целиот зеленчук беше уредно засаден, како да гледаше со линијар каде ќе го сади. Јагодите цветаа, но ги немаше премногу.

Никола раскажува дека сето ова било покриено со прашина по земјотресот, за кој требало да се среди со денови.

Тој покажа на екипата како ќерамидите паднале од нивниот покрив веднаш до јагодите и од силината на уда рот тие толку силно ја погодиле земјата што едвај се гледаат.

Дедото Никола беше многу растревожен кога зборуваше за земјотресот.

“Излегов да ги средам дрво кога тоа започна. Најсилниот удар беше околу пладне. Кога почна да се тресе … Никогаш не се плашев така. Само успеав да се скупчам и да се наведнам ја потпрев главата на тие дрвја и паднав.

,,Се тресеше земјата, Кога успеав да станам, кога малку се смири, ја барав Милка. Знам, таа остана во куќата. Ја барам а таа не ми одговара, јас ја барам – таа не одговара .. .. “, вели Никола со треперечки глас.

Тие моменти траеле како цела вечност. И тогаш, за среќа, ја нашол:

“Погледнав кон патот, а таа стоеше таму. И плачеше”.

Отпрвин,тие се плашеле да пријдат во куќата за да видат што останало, кога собрале храброст отишле и виделе невројатна слика.

“Кога стравот ме пушти, влегов во куќата, имам што да видам. Покривот паднал, испу кало се, ако започне повторно, не смеам да се приближувам. Дење и ноќе не можев да спијам ниту да јадам “,

„Има многу пу кнатини во собата, тоалетот, ходникот, кујната …“, набројува Милка, посочувајќи за што зборува.Никола додава: „се спасивме, тоа е најважното нешто“.

Баба Милка мора да пере алишта на рака

-Перам на рака, иако сум во овие години, имаше една стара машина за перење која вршеше работа колку толку, но сега…

Сега тие спијат во контејнер. Во дворот. Оштетена е шталата. Само куќичката на кучето е целосна

А Шарко сè уште трча низ дворот. Тој е навистина енергичен. Тој мавта со опашката и ни е вистински другар.

Како што велат најпотребно би им било сега приклучок за вода во контејнерот, како и машина за перење на алишта, а истотака и залихите со храна им се многу мали како и хигиенските средства.