Баба Благуња од тетовско во солзи: Ќерка ми ја продаде куќата за да се лечи, Бог мене нека ме земе само таа да остане

  • By klaster1
  • јули 4, 2021
  • 0
  • 6897 Прегледи

Баба Благуна е жена која минала тешко детство и со многу лоши сеќавања ја води понатаму животот, како мала останала без дел од прстите поради прасе.

Заедно со својот сопруг Живко тр паат многу во животот, тој постојано бил на терен да заработи парче леб, а таа сама со своите ќерки, врзувала крај со крај.

А потоа истите ги деформирала бидејќи штедела на вода и миела со ладна вода, а поминала и голем дел во мрак и голема темница.

– Сум била малецка, моите заминале по работа, а мене ме оставиле на сестра ми, но и таа заминала да си игра, а јас мала не разбирам ништо и ме привлекуваше звукот на прасето.

– Отидов кај него и тогаш тоа ми ја докачи раката, и останав без дел од прстите, тогаш еден комшија наишол и ме спасил од прасето.

– Потоа татко ми заминал во болница и бил подолг период, а јас мајка ми и сестрата останавме сами, навистина лоша ситуација, и голема беда.

– Најпрво живеевме во Матка, таму се оженив на 22 години, ги добивам таму и двете ќерки, потоа се преселивме тука во Брвеница

– Цел живот сум домаќинка, но знаете како секогаш бевме излезени, ту по ниви, ту по ст ока, печење леб, молзење крави, нахранување…

– Ајде тоа како така ќе се спечали, но срцево ми се ки не кога помислам на ќерката…. Таае болна, има кар цином веќе 5 години.

– Господ нека ме земе мене, но таа да живее, навистина е тешко, вели баба Благуња, која со солзи во очите ја раскажува нејзината приказна пред камерите на ,,Срце на Дланка,,

Чуството да гледаш како твоето чедо тоне од ден на ден, е незамисливо и многу болно, а покрај сето тоа и сопругот, кој прима многу таблети и боледува.

– Колку толку имавме добро детство, прво живеевме во Матка, па во Волково, па дојдовме овде во Брвеница, јас доста време бев на терен, бидејќи бев електричар, вели дедо Живко.

– Пи ам по десетици апчиња на ден и спрејови, имам стент и лежев неколку пати во болница, немоќен сум, навстина е тешко, вели тој.

-Некој глетки не се забораваат, го видов една вечер, јас спиев а тој надвор, и слушнав некакви чудни звуци, отидов и што да видам..

– Тој се гу ши и устата полна пе ња, беше легнат, го викнав комшијата Билбил, кој да не беше незнам дали ке преживееше тој, викнавме Брза Помош.

– Дојдоа и презедоа се што е во нивни раце, но утрето повторно иста приказна, повторно гу шење, навистина ло ши сцени, вели во солзи баба Благуња.

– Ќерката мораше да ја продаде куќата, поради лечењето од ло шата болест, се разведе, и ние за да бидеме поблиску до неа дојдовме овде во Боговиње, таа и болна оди работи по нивите.

– Толку ни се можностите нас, земам 11 илјади пензија, имав голема куќа во Матка, вредеше многу но ја продадов само за 5 илјади евра, ма ката на што нема да те натера, вели дедо Живко.

– Најголема желба ми е ќерката да се спаси, да може да си ги гледа дечињата а и ние нив, се молам и дење и ноќе, треба да отиде на опер ација, но од каде пари да најдеме, вели со тешко срце баба Благуња.